![]()
بردارهای پایه استاندارد ( i , j , k که با e 1 , e 2 , e 3 نیز مشخص می شود ) و مولفه های برداری a ( a x , a y , a z , a 1 , a 2 , a 3 نیز نشان داده می شود )
اگر ( i ، j ، k ) یک مبنای متعارف مثبت گرا باشد، بردارهای پایه برابری های زیر را برآورده می کنند
که با ضد جابجایی حاصلضرب 1 نشان می دهد که
ضد جابجایی ضرب خارجی (و فقدان آشکار استقلال خطی) نیز دلالت بر آن دارد
( بردار صفر ).
این برابری ها، همراه با توزیع و خطی بودن حاصل ضرب خارجی (اگرچه هیچ کدام به راحتی از تعریف ارائه شده در بالا پیروی نمی کنند)، برای تعیین ضرب خارجی هر دو بردار a و b کافی است . هر بردار را می توان به عنوان مجموع سه جزء متعامد موازی با بردارهای پایه استاندارد تعریف کرد:
ضرب خارجی آنها a × b را می توان با استفاده از توزیع گسترش داد:
این را می توان به عنوان تجزیه a × b به مجموع نه ضرب خارجی ساده تر که شامل بردارهای هم تراز با i ، j یا k می باشد، تفسیر کرد . هر یک از این نه ضرب خارجی بر روی دو بردار عمل می کند که به راحتی قابل کنترل هستند زیرا موازی یا متعامد با یکدیگر هستند. از این تجزیه با استفاده از برابری های فوق و جمع آوری عبارت های مشابه به دست می آید:
به این معنی که سه جزء اسکالر بردار حاصل s = s 1 i + s 2 j + s 3 k = a × b هستند
با استفاده از بردارهای ستونی ، می توانیم همان نتیجه را به صورت زیر نمایش دهیم:
برچسب:
نویسنده: هستی حیدریان